Samenvatting:
Man in midlifecrisis verliest de greep op zijn bestaan

Commentaren:
· …een met grote zorgvuldigheid en innerlijke overtuiging geschreven roman. Ton Verbeeten, De Gelderlander
· De chronologie van het verhaal werkt enigszins verwarrend, maar daar staat tegenover dat de spanning goed is gedoseerd, zodat het boek boeiend blijft tot de laatste bladzijde - ik zou haast zeggen - tot de laatste snik. Lisette Thooft, Cosmopolitain
Fragment:
Fluitmuziek trok zijn aandacht. Tussen de ribesstruiken verscheen Harro, in zijn handen de lange zilverkleurige dwarsfluit. De vingers maakten bewegingen die elke twijfel wegnamen. Harro, zijn Harro, zijn zoon. De gespierde, bruine armen tekenden zich scherp af tegen het ruimvallende witlakense gewaad. De jongen was niet veranderd. De namiddagzon gaf zijn haar een onwerkelijke glans. Wouter etste de verschijning in zijn hoofd. Wat ben ik blij je te zien, fluisterde hij, hoe gaat het met je? Harro aarzelde, het blaasinstrument trilde aan zijn lippen. Wouter vroeg verder: Denk je aan ons, aan je moeder en mij? Er gaat geen dag voorbij of je duikt op in onze gedachten. De jongen stapte opzij en begon opnieuw te spelen.
Ben je ooit gelukkig geweest? Heb je ooit liefgehad? Wouter schreeuwde: Heb je ooit de volle, onmetelijke liefde meegemaakt?
De muziek zweeg, Harro was verdwenen. In het gras lag zijn dwarsfluit, een gestrekte, levenloze zilveren slang.
De Weelde, 1985,
De Prom Baarn 160 pp.
ISBN 9068010336
terug naar romans