Van boeken bezeten 17

Honderdduizend

In mijn allereerste column Van boeken bezeten snoefde ik over het aantal boeken dat ik op dat moment bezat: meer dan 3000. Dit voorjaar overleed Boudewijn Büch en hij werd door Martin Ros op de daaropvolgende zaterdagmorgen in het Tros-radioprogramma Nieuwsshow herdacht met de in mijn oren onsterfelijk klinkende zin: ‘Met mijn dertigduizend stuks vind ik dat ik veel boeken bezit, maar ik ben een kleine jongen vergeleken met Boudewijn. Boudewijn Büch had driehonderdduizend boeken. Driehonderdduizend!’

Op de laatste zondag van de maand juni, een prachtige, zonovergoten zondag onder een strakke, staalblauwe, wolkloze hemel, kon ik kiezen uit een bezoek aan het kersenfeest in Gendt, een wandeling onder leiding van een gids door het Sonsbeekpark, een excursie langs de lekkerst geurende planten in Beuningen, luisteren en kijken naar het Kids’n Billies rock’n roll festival in De Goffert, de theatervoorstelling De twaalf gezworenen in het Steigertheater bewonderen, ademloos toehoren bij het optreden van het Nijmeegs Blazersensemble in Mill, …en ik kon naar de boekenbeurs georganiseerd door de Vincentiusvereniging in de Rijnhal in Arnhem, die was aangekondigd als: Honderdduizend boeken voor het goede doel. Het goede doel won.

In de grote hal stonden twintig tafels op een lange rij en dat twaalf keer. Op alle tafels boeken met de rug naar boven, elke tafel een omgevallen boekenkast. Ik moet u waarschuwen, zei de mevrouw bij de ingang, waar ik mijn toegangskaartje kocht (2,50 Euro inclusief een boek naar keuze), de boeken zijn niet op onderwerp gesorteerd. Nu heb ik een brede belangstelling, maar de uitstalling in de Rijnhal tartte elke verbeelding. Alles lag naast alles: religieuze boeken, kookboeken, tuinboeken, atlassen, verhalenbundels, geschiedenisboeken, encyclopedieën, verzamelwerken, romans, computermanuals, bladmuziek, strips, poëzie, woordenboeken, tijdschriften, filosofische traktaten en boeketreeksen. Het boek van mijn keuze, de enige roman van Iris Murdoch die nog ontbrak, zou die hier te vinden zijn? Na de eerste rij keek ik op de klok. In dit tempo doorgaand had ik een veertigurige werkweek nodig en die ruimte bood noch de Rijnhal noch mijn persoonlijke program. Ik veranderde mijn tactiek. Helemaal zonder ordening was de boekenberg niet, op de meeste tafels lagen plukken boeken van dezelfde soort. Mijn favoriete soort, het literaire boek, kun je in groepen vanaf afstand herkennen. Als een kleine roofvogel hing ik bij elke tafel even boven de uitstalling zodat ik alleen daar naar beneden dook als de kans op prooi voldoende groot was. Drie uur later had ik de halve Rijnhal gehad en was ik rijp voor koffie en een broodje. Voor de volgende helft verfijnde ik mijn aanvalsplan: alle boeken die de moeite waard leken gooide ik in een plastic tas om aan het einde van de rij tafels de tas om te keren en uit die stapel de definitieve selectie te maken. Viereneenhalf uur na binnenkomst, ik had mijzelf op vijf uur maximaal vastgepind, nog twee keer twaalf tafels en het boek dat ik vurig hoopte te scoren was er nog steeds niet bij. Ik wist hoe het eruit zag qua kleur en typografie van de rug en ik besloot om tweemaal langs de laatste boekenrijen te lopen met slechts die ene omslag in mijn hoofd. Vergeefs, maar troostte ik mijzelf in de warme namiddagzon lopend over het immense, lege parkeerterrein: Zo lang ik het verlangen naar dit boek blijf koesteren, kan ik mij verheugen op het volgende bezoek aan een boekenmarkt.

Noud Bles
terug naar columnarchief